کمیته موج سواری پارویی

درباره موج سواری پارویی(stand up paddle board):
موج سواری پارویی یکی از ورزش های آبی است که خاستگاه آن هاوایی می باشد. در این ورزش، بر خلاف موج سواری سنتی که موج سوار منتظر می نشست تا باد بوزد و بتواند حرکت کند، این بار او روی تخته موج ایستاده و به کمک یک پارو آن را به حرکت در می آورد. گزارش مستندی در سال 2013 مبنی بر گسترش این ورزش ارائه شد. انواع مختلفی از این ورزش وجود دارد شامل: تفریحی، تناسب اندام، مسابقه در دریاچه ها، رودخانه های بزرگ و کانال ها؛ در امواج اقیانوس،وایت واتر SUP، یوگا SUP، و حتی موج سواری پارویی به منظور صید ماهی.
این ورزش به شکل معاصر از قرن شانزدهم جایی که موج سواران هاوایی روی تخته هایی به طول 5 متر موج سواری می کردند آغاز شد. تمرینات موج سواری با پارو تا جایی ادامه پیدا کرد که غریق نجات ها به منظور داشتنِ محدودۀ دیدِ وسیع تر روی تخته های موج می ایستادند و به محض دیدنِ شناگرانی که نیاز به کمک داشتند، خود را به آنها می رساندند.
ایستادن روی تخته موج ها یک حرکت معمولی بین آفریقایی هایی بود که روی کانو های خود می ایستادند و با کمک پارو به جلو حرکت می کردند. همچنین رزمندگان از این روش به منظور ورود بی صدا به خاک دشمن و حمله ناگهانی استفاده می کردند.
در دهۀ 1940 سه مربی در "وایکیکی" شروع به آموزش هایی در جهت طرز ایستادن روز این تخته در میان امواج مرده کردند که این پدیده از آن زمان تحت عنوان موج سواری ساحلی شناخته شد.
در دهۀ 1990 موج سواری پارویی در مدارس هاوایی به این منظور تدریس شد که زمانیکه امواج مناسب برای موج سواری وجود ندارد، میتوان ازین روش استفاده کرد. و این تمرین به طرز حیرت انگیزی محبوب شد؛ تا جایی که "برایان کیولانا" در 2013 تصمیم گرفت که "Beach Boy Surfing" را به رویداد جهانی و مسابقۀ "Bufallo Big Board Contest" اضافه کند.
پس از آن، مسابقات موج سواری SUP متداول تر شدند و در 2012 "کای لِنی" موفق به پیروزی در فصل آخر مسابقات قهرمانی سری جهانی SUP شد.
اولین مجله در ارتباط با این ورزش در سال 2007 و تحت عنوان "StandUp" منتشر شد.
کمیته موج سواری پارویی ایران نیز از خرداد ماه سال 95 همزمان با تأسیس انجمن موج سواری جمهوری اسلامی ایران فعالتش را آغاز کرد.